20060806

asado

We zijn uitgenodigd voor de asado van de familie F. op zondagmiddag. We vinden het een hele eer om deze Argentijnse familietraditie te mogen meemaken. Er wordt altijd lovend gesproken over de zondagse asados en iedereen heeft de beste Asador in huis...

Een asado is een barbeque. Daarvoor heb je een barbeque nodig, die heet een parrilla [parrizja]. Niet zo'n doorsnee bbq-tje die de gemiddelde Holander in de tuin heeft staan, nee in Argentinie heeft de parrilla een vaste plek in de tuin of op het balkon. Hij is van steen en wordt vaak automatisch bij het huis ingebouwd, net zo als de trap en de wc. Uiteraard is hij groot, want er moet veel vlees op passen. De asado vindt plaats op zondagmiddag rond half 2. Lunchtijd dus. Voor sommigen eerder een brunch. Een asado wordt het hele jaar door gehouden, ook in de winter.

De Asador is de man die de verantwoordelijkheid heeft over het vlees, meestal de vader des huizes. Niemand anders bemoeit zich met het vlees. De overige mannen mogen er wel bij staan en praten over alles wat mannen bezighoudt in het leven. De vrouwen zorgen voor salades, een gedekte tafel en het nagerecht.

Aan een traditionele asado komt niks anders op de parrilla dan vlees, puur vlees, niks gemarineerds, niks geen gepofte aardappels, groentes of vis.
Er ligt van alles op de parrilla en we krijgen het per soort aangeboden: eerst worstjes en chorizo, dan een stukje varkensvlees, nog een stukje varkensvlees, dan komt het eerste stukje rundvlees en zo bouwen we op naar het malste en lekkerste stukje van de koe.

Gelukkig biedt onze Asador bescheiden porties aan. De tip om niet te veel brood of aardappels te eten heb ik wijselijk opgevolgd. Toen we nog wat zaten na te praten en iedereen zīn bestek al min of meer gekruist op zīn bord had liggen, kwam onze Asador met het beste stuk. Bas wilde weigeren, hij had echt genoeg gegeten. Maar dat kon natuurlijk niet, dit moest hij echt proeven!!! Dus toch nog maar een stuk.

Met de buiken rond begonnen we een beetje op te ruimen. Een blik in de tuin vertelde dat de parrilla nog half vol lag !!! (je weet nooit hoeveel die Holanders eten..). De volgende gang was koffie en cake, poeh! Maar je weigert natuurlijk ook geen zelfgemaakte cake.

Alles bij elkaar hebben we zoīn 4 uur aan tafel gezeten...Met de buiken vol hebben we het eerste stuk naar huis gelopen. Avondeten hoefde niet echt meer, nee….