20060823

lentekriebels

Ik sluit netjes aan in de rij mensen die op de bus wacht. Een meisje loopt een stukje de straat op en steekt elegant haar hand op, om de aandacht van de buschauffeur te trekken. Arm recht op zij, handpalm iets naar voren gedraaid en verticaal omhoog. Staand op het rechterbeen, heup een beetje uit laten steken. Ik heb de techniek nog niet echt onder de knie en gooi vaak m’n hand gewoon ergens de lucht in als ik ‘mijn’ bus zie aankomen. De jongen die voor mij in de rij stond, laat me voorgaan. Vandaag draag ik jammer voor hem geen rok en een lange jas. Weinig te zien dus.

Ik begroet de buschauffeur met ‘Buenas’en ‘ochenta (80) por favor!’ Gooi m’n munten in de automaat en haal er onderuit een klein wit strookje van 8 bij 1,5 cm uit als bewijs dat ik m’n 80 centavos heb betaald. Helemaal achterin is nog een plaats. Aangezien ik meer dan een half uur moet reizen, ga ik mooi zitten. Ik draag een t-shirt, m’n wollen vest (sinds kort weer in mijn bezit!) en m’n winterjas. De afgelopen dagen was het winters koud (4-9 graden), maar vandaag is de zon opeens gaan schijnen en is het bijna 20 graden. Warm dus in een bus vol mensen. Ik krijg het warm, maar besluit mezelf te trainen. Straks met 35 graden zit ik ook in deze bus vol mensen, dus kan maar beter vast wennen aan de hitte.

De hele weg houd ik het vol. Vanuit m’n ooghoeken zie ik m’n buurvrouw een kruis slaan als we een kerk passeren. Een tijdje later doet ook de man die tegenover me staat met haar mee. Weer wat later passeren we nog een kerk, maar nu doen beiden niets. Ik vraag me af welke logica er zit achter het kruisjes slaan. Alleen kerken waar je geweest bent, waar familie en vrienden gedoopt, getrouwd of berouwd zijn of was die ene keer geen katholieke kerk of buiten gebruik?

Nadat we de 9 de Julio hebben overgestoken stap ik uit. Nu moet ik nog 4 blokken lopen naar m’n taleninstituut. Dat is zo’n 10 minuten. Het is echt warm. Ik sta mezelf toe m’n winterjas uit te doen. M’n trui houd ik stug aan, ook na 3 blokken als ik voel dat m’n lichaam zweetdruppeltjes wil gaan aanmaken. Wat heerlijk de zon weer te voelen. Ik krijg meteen een soort rust over me. Het is beter je niet te haasten en ik wil me ook niet haasten om 3 uur binnen te moeten zitten. Voor m’n ogen deinsen al lange avonden op het terras, borrelen na het werk en boekjes lezen in het park.