20080617

Reizen door culturen

Afgelopen weekend heb ik me verdiept in 3 uiterst verschillende culturen. Ik begon met het bestuderen van de Hellenistische (Griekse) kunst, bracht vervolgens een bezoekje aan een expositie van Koreaanse kunstenaars en sloot de dag af met Argentijnse folklore. Europa, Azië en Zuid-Amerika op één dag, geen slechte score!

Voor m'n studie schrijf ik een stuk over de Hellenistische (oud-griekse) kunst uit de laaste paar eeuwen voor Christus. Ik lees over de invloed van Aristoteles, een groot filosoof die vond dat een goed kunstenaar zijn kunst zou moeten aanpassen aan zijn publiek en aan de plek waarin het wordt getoond of voorgedragen (in het geval van theater of poesie). De Hellenistische beeldhouwers namen veel aspecten over van de klassiek-Griekse kunst zoals de atletische lichamen van perfecte proporties, maar gaven daar een stukje eigen tijdgeest aan, in navolging van Aristoteles, door dramatische effecten van licht en donker, wapperende kledingstukken en expresieve gezichtsuitdrukkingen. Dit zijn de twee werken die ik bespreek, de Nike van Samothrace en de Gálata (tegenstander van de Grieken) die eerst z'n vrouw doodt en vervolgens zelfmoord pleegt:

(Voor meer informatie over deze twee werken, kun je binnenkort de Spaanse versie van mijn werkstuk opvragen ;-))

Na een dag in de boeken, besluiten Bas en ik een kleine tentoonstelling van hedendaagse Koreaanse kunstenaars te bekijken in het museo nacional de Bellas Artes. Ik reis meer dan 2000 jaar in de tijd en zie een Korea waarin de vercomercialisering in recordtempo de oude cultuur probeert weg te dringen. Een mooi voorbeeld is het werk 'dames en heren' van Jung-Hwa CHOI. Het zijn standbeelden van plastic die traditionele goden voorstellen met maskers van Amerikaanse ikonen. Zoals deze, met patroon van de Amerikaanse vlag (op z'n kop... foutje van de curator?). Het efect van de consumptiemaatschappij laat Dong Wook LEE zien met zijn ingeblikte en verpakte naakte mannetjes... de mens zelf als consumptiegoed:

Een Argentijnse artiest, Pablo Suarez, heeft een vergelijkbare visie:

Bas, al niet een groot aanhanger van het kapitalistische systeem, is ontdaan. Waar moet het heen met de wereld! We kijken bijna geen televisie, maar toch heeft ie, net zoals op een van de kusntwerken, een centrale plek in onze woonkamer. Weg ermee! Het raam uit!

Troost vinden we bij vrienden op de opening van hun hostel, op een blok of 8 van ons huis. Er is wijn en muziek, vooral veel tangos en milongas, gezongen door Seba en z'n muziekvrienden, zichzelf begeleidend op gitaar en trom. Ver weg van de Verenigde Staten en alle 'moet je hebben, anders tel je niet mee' - goederen genieten we van traditionele Argentijnse muziek, drank en bijbehorende empanadas. Een mooie avond die ik 1000x liever beleef dan het wegwerken van een coca cola met pop-corm in een Pathe Cine.

Del Buen Agüero