20080819

Colombia - een nieuw dieet

Saskia

Een kort stukje schrijven over onze belevenissen in Colombia is onmogelijk. We hebben zoveel meegemaakt en zulke verschillende dingen. Wie denkt dat Zuid-Amerika een pot nat is, heeft het mis. In veel opzichten is Colombia het tegenovergestelde van Argentinië, in eetgewoonten bijvoorbeeld:

Fruit

Colombia heeft een uitbundige natuur die de meest exotische vruchten voortbrengt. Fruitsappen (jugos) en fruitsalades zijn dan ook tot de dagelijkse kost. We aten en dronken vruchten waar we nog nooit van gehoord hadden, zoals lulo (nee geen grap), boomtomaten (oranje sap), zapote, níspero, papaya (ok, we komen al op bekender terrein), maracuyá, guayana, mango, ananas, meloen, watermeloen, banaan, etc etc.. en dan ben ik er nog een paar van naam vergeten! Een gemiddelde van 2 tot 3 fruitsappen en één fruitsalade per dag is denk ik een redelijke schatting.

Aan vitaminen heeft het ons dus niet ontbroken. We waren al zo tevreden over het fruit in Argentinië, maar dat blijft toch een behoorlijk Hollands assortiment, ondanks de noordelijke subtropische provincies. Blijkbaar (en een enquête onder vrienden bevestigt dat redelijk) is de gemiddelde Argentijn niet zo weg van exotische vruchten en groenten. Zijn dieet bestaat voornamelijk uit vlees of kip, aardappels en mate (die bittere thee die ze door een metalen buisje drinken... ).

Suikers en vetten ontbraken ook niet in het culinaire aanbod van Colombia:

Ontbijt

Wat dacht je van een typisch Bogotaans ontbijt: Warme chocomel met zoet brood, dikke boter en jonge witte kaas, of diezelfde chocomel met een tamale (maisprut gevuld met vlees en kruiden in bananenblad). Dat laatste kun je overigens ook om een uur of 11 's ochtends nemen om de eerste trek na het ontbijt te stillen... (kan dat, vroegen wij ons af, na zo'n ontbijt...). Het ontbijt in Cartagena doet daar overigens niet veel voor onder.. ook al is het klimaat tropisch. Een fruitsap, dat wel, maar die combineert men prima met een arepa, een dikke maispannenkoek gevuld met ei en kaas... of een gefrituurde pastei gevuld met vlees of kip...In het prachtige koloniale huis van Lucy waar wij verbleven was het meisje elke keer weer lichtelijk teleurgesteld als we de roereieren en american pancakes oversloegen omdat we genoeg hadden aan de enorme fruitsalade, de fruitsap en koffie, de getoaste broodjes met jam en de yoghurt met muesli... poeh!!

Het Argentijnse ontbijt bestaat eigenlijk niet. Veel collegas slapen zolang mogelijk door om vervolgens op hun werk met een zoete kop koffie een pak koekjes leeg te snaaien...

Vis!

In tegenstelling tot Argentinië is vis goedkoop, vers en staat ie overal op het menu. Veel eenvoudige eetgelegenheden boden de keuze: vis, vlees of kip met rijst, salade en friet. Na twee jaar Argentinië waar vis amper wordt gewaardeerd en in veel gevallen slechts de optie 'witvis in blauwe kaassaus' wordt aangeboden, kozen wij in 9 van de 10 gevallen dus voor de optie vis. Ongetwijfeld heeft het voedingsbureau z'n bedenkingen bij elke dag vis, maar na 2 jaar 'onthouding' kan het teveel aan zink en vetten vast weinig kwaad, redeneerden wij...Wat een festijn! Nu we terug zijn, zullen we ons maar weer behelpen met de gewone argentijnse biefstuk ;-)

Een andere lekkere en vette snack is de patacón... dubbel gebakken geprakte bakbanaan.. prima vervanging voor rijst of aardappels, bij vis of vlees bijvoorbeeld, maar ook prima als snack tussendoor of bij het ontbijt.

De pastas hebben we over het algemeen overgeslagen. In Bs As kun je zoveel heerlijke verse pastas krijgen dat we de dunne slierten in Bolognaise saus die we voorbij hebben zien komen, maar hebben overgeslagen. Een andere italiaanse specialiteit, de pizza, (alhoewel Bas blijft beweren dat de pizza oorspronkelijk uit de VS komt) wordt in Colombia een stuk lekkerder bereid dan door de gemiddelde Argentijnse pizzabakker. Dunne knapperige bodems met eenvoudige en soms verfrissende ingredienten: Wat dacht je van een pizza met peer en rúcula! En ik moet zeggen, ik vond een pizza hawai altijd een beetje van het kaliber kindermenu..maar in de Cariben met verse ananas smaakt ie toch verrukkelijk! De Argentijnen, met een voorliefde voor vette, smakeloze kaas, bedelen hun dikke pizza daar dan ook voornamelijk mee en bestellen 'm soms zelfs met een extraatje: een soort cake van kikkererwten die je op je pizza punt legt en tegelijk met die pizza naar binnenwerkt....We houden het hier dus maar bij de pastas..

En wat drink je daar dan bij... Fruitsap dus...bier en of rum. Wijn is bijna niet te krijgen of duur en van slechte kwaliteit.. Gisteren, op onze eerste dag terug in Argentinië dus snel een flesje gedeeld met wat vrienden. Zelfs de meest simpele wijn hier is lekker.

Het montignac dieet waar Bas al maanden mee bezig is (en met succes zoals jullie hebben kunnen lezen) schoot er behoorlijk bij in.. We zagen z'n buik niet groeien, alhoewel die af en toe behoorlijk duidelijke signalen afgaf dat ie de dieetwijziging niet geheel op prijs stelde. Toch maakte Bas zich een beetje zorgen dat z'n maandenlange werk deels teniet zou worden gedaan door de Colombiaanse suikers en vetten, die we soms ongewild en soms bewust tot ons namen. Bij thuiskomst bleek echter dat er slechts 600 gram was bijgekomen. De vele slenteringen door de stad, de jungletrek en het duiken hebben vast de balans gecompenseerd. Maar daarover in een volgend stuk meer...

Meer fotos in ons fotoalbum ..meer verhalen, hopelijk later deze week..