Civil Marieke

Lieve Bas en Saskia,

Wat heerlijk om jullie vandaag zo stralend te zien. Jullie liefde heeft, zoals elke liefde, zijn ‘ups and downs’ gehad, maar is alleen maar gegroeid en vandaag kunnen we er allemaal getuige van zijn hoe diep die liefde gaat.

Sas, toen ik jou de eerste keer ontmoette, vond ik je direct een mysterieuze vrouw. Je bent slank en donker, en bescheiden, heel anders dan wij Ovink-kinderen! Volgens mij schrok je wel een beetje toen je voor de eerste keer bij ons thuis was, de heftige discussies aan de eettafel was jij duidelijk niet gewend. Ik kwam er al snel achter dat jij je niet opdringt, maar wel heel duidelijk je bijdrage levert. Je bent heel veelzijdig, creatief en kunstzinnig, en ik geniet van de stukjes die je schrijft op jullie website.

Sas, ik ben heel blij dat je het met Bas kan uithouden, want ik weet dat hij niet altijd makkelijk is! Je weet gelukkig ook dat hij onder de soms wat cynische buitenkant een heel klein hartje heeft en een gevoelig karakter. Misschien zijn er ook nog wel dingen die je niet van hem weet. Daarom heb ik een boekje gemaakt met herinneringen aan mijn jeugd met Bas, waaruit ik hier een paar stukjes wil voorlezen. Ik zal niet alles herhalen, omdat dat misschien niet voor alle oren bestemd is!

Lieve Bas, jij vertelt vaak dat ik je zat te klieren en zodra je dan iets terugdeed begon ik te huilen. En dan kreeg jij de schuld! Helemaal niet waar natuurlijk, maar het is jouw feestje vandaag ;-)

Jij was altijd aan het knutselen en prutsen. Wie kent niet de klassieker, dat toen ik geboren werd, jij meer aandacht had voor hoe de wieg in elkaar zat dan voor je nieuwe zusje.

Tijdens je middelbare schooltijd zag je eruit als Don Johnson, met van die oversized pakken, pastelkleurige hemden en de onvermijdelijke coupe soleil.

Je bleef toch ook wel een techno-nerd, altijd bezig met schakelborden en travo’s en ledjes en zelf ontworpen systemen. De Commodore ’64 was een sensatie, een liefde tussen Bas en de computer die nooit meer is overgegaan.

In die periode ontstond er een soort van haat-liefde verhouding tussen ons. Helaas was het gipsen wandje tussen onze kamers erg dun, zodat ik jarenlang heb kunnen meegenieten van jouw muziek: Talk Talk, Frankie Goes to Hollywood en U2. Ik luisterde zelf liever naar Cyndi Lauper en Wham, maar werd volledig overstemd.

Toen jij naar Enschedé verhuisde, hebben we elkaar ‘herondekt’. Legendarisch is natuurlijk de ‘Eerste jaarlijkse Ovink Herfst Bokbier Kroegentocht’, waarvan ik me nog de eerste tien cafeetjes herinner (daarna niets meer). Toen ik naar Utrecht verhuisde en jij naar Den Haag, waren we jarenlang onafscheidelijk. Stappen, uitbrakken op het strand, huilen om verloren liefdes, elkaars ‘back-up’ galapartner.

In Den Haag had jij een ‘Mr. House’ met de zwoele vrouwenstem, die de lichten moest regelen, maar die niet helemaal perfect werkte. Als ik de gang inliep, ging steevast het licht uit en een paar keer is het gebeurd dat midden in de nacht ineens alle lichten aangingen. Dan zei de stem: ‘Guest is awake in the living room’!

We hebben elkaar door moeilijke periodes heen geholpen. Jij was altijd erg goed in de vinger op de zere plek leggen, meestal door me een liedje te laten horen waarvan de tekst perfect op mijn situatie van toepassing was. Je luisterde ook altijd aandachtig naar wat ik te zeggen had, als ik je weer eens advies gaf over het zieleleven van de vrouw.

Toen je hart zo hard gebroken was, duurde het lang voordat je het weer aan een vrouw durfde te geven. Door veel zelfonderzoek en door de liefde en het vertrouwen van mijn nieuwe schoonzusje Saskia is het je gelukt. Lieve Bas, ik ben erg trots op je!

Ik kan me nog herinneren dat je me een foto liet zien van Saskia, die je tijdens de introductie had ontmoet. Een donkere schone. Je had heel kort iets met haar, maar zij ging op wereldreis. Ik vond het direct een goede match en vond het jammer voor jou dat ze wegging.

Vandaag is Saskia jouw vrouw geworden. Al die jaren van luisteren naar de weemoedige liedjes van Huub van der Lubbe en Frank Boeijen hebben ons toch uiteindelijk het geluk opgeleverd!

Lief broertje en lief schoonzusje, ik ben heel blij met jullie en gelukkig met jullie geluk.

---

Queridos Bas y Saskia:

Qué hermoso verlos hoy tan radiantes! Su amor tuvo hasta el día de hoy, como cada relación, sus altibajos. Sin embargo, ha crecido sin parar y hoy todos somos testigos de este amor tan profundo.

Sas, cuando te conocí de entrada me pareciste una mujer exótica. Sos flaca, morocha (para el estándar holandés lo es) y además muy humilde, tan distinta a nosotros “los hijos Ovink”! Para mí quedaste asustada luego de la primera visita a nuestra casa; obviamente no estabas acostumbrada a las discusiones acaloradas que tenemos durante la cena. Rápidamente descubrí que no te imponés sino que sí aportás firmemente con tus opiniones. Sos una persona creativa con muchas cualidades distintas y artísticas. Por ejemplo, disfruto mucho de leer los textos que escribís en el blog que tienen con Bas.

Sas, me hace feliz saber que lo aguantás a Bas, porque sé que él no es siempre fácil! Por suerte vos también sabés muy bien que por debajo de la cáscara, a veces muy cínica, hay un corazón muy grande y un carácter más bien sensible. Por ahí quedan cosas que no sabés sobre Bas. Por eso, escribí un librito con recuerdos de nuestra infancia y juventud del cual me gustaría citar algunos fragmentos ahora. No voy a leer todo, porque no creo que todo sea apto para todo público!

Querido Bas. Siempre te escucho contar que cuando yo te fastidiaba de chica, en el momento que reaccionabas yo empezaba a llorar te terminaban castigando a vos. Por supuesto esto es mentira, pero tomemos en consideración que hoy es tu día.

Siempre andabas haciendo arreglos y montando y desmontando cosas. En la familia todos conocemos esta historia; de cuando nací yo, le dabas más bolilla a la mecánica de la cuna que a tu hermanita recién nacida.

En la época del colegio tenías el “look” de Don Johnson, llevando trajes de dos talles de más, con camisas de color pastel y estilando el peinado con reflejos que obviamente no podía faltar.

Siempre eras un “tecno-nerd” ocupado con tus tableros de interruptores, transformadores y leds y con sistemas producto de tu propio diseño. La Commodore '64 fue una sensación, un amor que nunca dejó de existir entre Bas y la computadora hasta hoy.

Durante esta misma época se desarrolló una especie de relación de amor-odio entre nosotros. Lamentablemente la pared de durloc, que separaba nuestros cuartos, no tenía el grosor suficiente como para acabar con el “goce permante” de tu música: durante años escuché Talk Talk, Frankie goes to Hollywood y U2. Yo habría preferido escuchar a Cyndi Lauper y Wham, pero tu música predominaba completamente sobre la mía.

Cuando te mudaste a Enschedé nos redescubrimos. Se volvió legendario “El primer marathón de bares, que luego se hizo anual, de cerveza bock otoñal; me acuerdo perfectamente de los primeros 10 bares, luego no me acuerdo más. Cuando yo me mudé a Utrecht y vos a La Haya (para los argentinos que no saben, a media hora de tren) fuimos inseparables por años. Saliendo de joda, recuperándose de la resaca en la playa, llorando por amores fracasados y hasta sirviendo de pareja de respuesto en alguna fiesta que hiciera falta cuando alguno de nosotros no conseguía una cita.

En La Haya tenías en tu casa el “Señor House” (Para los qu no sabemos, ...) con la voz de mujer sensual que arreglaba la iluminación, pero que no andaba del todo bien. Cuando entraba al pasillo siempre se me apagaban todas las luces y varias veces se me prendieron en medio de la noche con la voz diciendo en inglés: “La visita se despertó en el living.”

Nos ayudábamos en períodos difíciles. Vos siempre eras muy bueno en llegar al fondo del problema haciéndome escuchar un tema del cual la letra se aplicaba exactamente a la situación. También escuchabas atentamente todo lo que te decía explicándote y dándote consejos sobre el alma de la mujer.

Después de tener tu corazón roto por un tiempo largo, tardaste mucho en confiárselo otra vez a una mujer. Lo lograste a través de años de autoanálisis y por el amor y la fé de mi nueva cuñada Saskia. Bas, estoy muy orgullosa de vos!

Recuerdo muy bien que me mostraste una foto de Saskia a quien habías conocido durante la introducción (?). Una belleza morocha. Salieron muy poco tiempo y ella se fue a dar la vuelta por el mundo. De entrada me parecieron una pareja espectacular y me dio pena de que ella se fuera.

Hoy Saskia en tu mujer. Todos esos años escuchando los temas melancólicos de Huub van der Lubbe y Frank Boeijen (una mezcla de Sandro con Silvio Rodriguez) finalmente nos han traído la felicidad!

Querido hermanito y querida cuñada; estoy contentísima con ustedes y re feliz por su felicidad!!